Tagarchief: Zuidas

Wet op het thuiswerken

Inspirerend kantoor - foto: Flickr

Deze week werd er bericht over een wetsvoorstel van Ineke van Gent (GroenLinks) en Eddy Hijum (CDA) om werknemers het recht op thuiswerk te geven. Het moet natuurlijk wel in overleg met de werkgevers, betreuren de indieners van het wetsvoorstel, maar voortaan moeten werknemers gewoon thuis kunnen werken, tenzij de werkgever bewezen “zwaarwegende” argumenten heeft. Wat een contraproductief wetsvoorstel!

Met de huidige technieken om overal te kunnen werken onafhankelijk van tijd en plaats is er voor veel mensen, met name kennis- en kantoorwerkers, de mogelijkheid ontstaan om bijvoorbeeld thuis of in een Seats2meet-achtige omgeving te werken. Ideaal! Het is voor veel taken een meer productieve en motiverende omgeving, prettiger ingericht en fijner verlicht, het is veel efficiënter door het vervallen van reistijd en het zorgt voor werkers die tevredener in hun vel zitten. En privé en werk makkelijker kunnen combineren. Mensen die thuis werken hebben over het algemeen ook nog veel betere spullen dan dat verouderde mainframe met gefilterd Internet Explorer 6 van de werkgever. Maar dat is bijzaak.

In dat licht bezien is het heel bedenkelijk om dagelijks uren in de file te staan om in een onbereikbaar stadshart of aan een peperdure Zuidas in een te duur kantoor te gaan zitten met een tekort aan parkeerplaatsen. Met het oog op de vierkantemeterprijs van de moderne kantoren zijn veel kantoren anno 2012 ingericht als de typekamers uit de jaren vijftig van de vorige eeuw. Veel mensen samengepakt, het liefst op flexplekken, in een kudde bij elkaar zodat de manager zijn discipelen makkelijk kan controleren. Het oude denken van de aanwezigheidscultuur is nog steeds niet uitgeroeid. Zoals bij een bekend managementadviesbureau waar consultants dagelijks om 18.15 nog even liever niks gaan doen dan alvast naar huis gaan; het is ‘not-done’ om voor 19.00 de burelen te verlaten omdat dat niet bij de ambitie past die je uit moet stralen.

De wet op het thuiswerken gaat dit niet oplossen. Nog los van de aanwezigheidscultuur is er bij veel managers een wantrouwen waarneembaar tegen thuiswerken. Gebrek aan vertrouwen dat is ontstaan doordat thuiswerken om één of andere reden altijd op vrijdag gewenst is. Of omdat thuiswerken vaak gecombineerd moet worden met een niet-sluitend oppasrooster voor kleine kinderen. Wel flexibel werken, heet het dan, maar wel op een vaste dag waar niet meer door de werkgever vanaf geweken mag worden. Omdat er anders een probleem ontstaat met oma of het kinderdagverblijf. En dát zijn precies de verkeerde argumenten om een werkgever te overtuigen. Werken en oppassen gaan niet samen. Althans werken niet productiviteitsverbeterend, maar eerder stressverhogend. Geen thuiswerkwet die daar iets aan veranderd. Daarom is hét gebruikte argument van GroenLinks en CDA dat werknemers werk en zorg moeten kunnen combineren ook geen overtuigend argument.

De oplossing ligt ergens anders. Namelijk in de aansturing van al die productiviteit. Sturen op output in plaats van op input. Aantonen met meer/beter/mooier resultaat dat het kantoor in de meeste gevallen allesbehalve de beste werkplek is. Afspraken maken over het op te leveren resultaat in plaats van over zichtbaar aanwezige uren. Dat is misschien lastig voor de manager die helder moet formuleren wat het gewenste resultaat is, maar wel de sleutel om op een eigentijdse manier het werkzame leven in te richten. Dit wetsvoorstel vergroot slechts de kloof tussen controle en vertrouwen.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Bedrijven, Organisatie-ontwerp, Uncategorized

Prestige-brug

Vanmorgen was het weer helemaal raak op de weg. Net als gisteren overigens. En vorige week. Heeft u ook meegedaan aan al die geslaagde recordpogingen om de langste file ooit te maken?

Klaarblijkelijk in de gedachte om dit te voorkomen wordt er nu naarstig gelobbyd om een brug tussen Almere en Amsterdam aan te leggen.

Aan de financiering wordt gewerkt en de verantwoordelijke minister, Melanie Schulz van Haegen, geeft aan dat pensioenfondsen belangstelling hebben. Nu is de afgelopen jaren helder geworden dat de pensioenfondsen anno 2010 bulken van het geld en dat het daarom ook verstandig lijkt om dat geld in een project te stoppen dat de files op de A6 en A1 voor een tijdje iets korter zou moeten maken.

Maar het kan toch ook eenvoudiger?

Eén van die grote pensioenbedrijven, die de uitvoering verzorgt voor overheid, onderwijs en nog wat sectoren en goed is voor het beheer van 30 procent van de collectieve pensioenen in Nederland is bijvoorbeeld gevestigd aan de Zuidas in Amsterdam. In elk geval: nu nog wel. De Zuidas is één van die plekken in Nederland waar al die files naar toe gaan.

Kan iemand mij uitleggen waarom alle bedrijven zo graag fysiek bij elkaar zitten op kantorenparken als de Zuidas? Ik begrijp het namelijk niet. Het kan in ieder geval niet zijn uit perspectieven van bereikbaarheid, kostenefficiency of een dicht-bij-de-klantbenadering.

–          Door de vestigingsplaatskeuze worden medewerkers, klanten en leveranciers min-of-meer gedwongen om mee te doen aan bovengenoemde dagelijkse recordpogingen om de langste file ooit te maken. Zeker zolang Het Nieuwe Werken nog niet collectief wordt omarmd.

–          De wens om allemaal op dezelfde plek te willen zitten drijft de prijs op van kantoorruimte, parkeervoorzieningen etc. Want die hoge prijzen worden vast niet alleen veroorzaakt door de vastgoedfraude. Als u voor een bezoekje aan genoemde pensioenuitvoerder uw auto in de naastgelegen parkeergarage kwijt wilt kost u dat 41 euro per dag.

–          De gemiddelde huurprijs per vierkante meter is 295 euro op de Zuidas tegen 142 euro voor de gemiddelde vierkante meterprijs in Nederland. Potentiële klanten die overwegen zaken te doen met bedrijven die kantoor houden op de Zuidas kunnen dus eenvoudig uitrekenen hoeveel ze teveel betalen (of hoeveel minder pensioen er overblijft na decennia lang  door de uitvoerder te veel uitgegeven overheadkosten).

–          Last-but-not-least is de fysieke plek voor een kantoor steeds minder relevant omdat contacten met klanten steeds meer digitaal verlopen. Op klanten heeft zo’n kantoor aan de Zuidas  trouwens ook  hetzelfde effect als een vertegenwoordiger die in de duurste uitvoering van de S-klasse voor komt rijden: “ik betaal dit en ik betaal dus teveel”. Kortom: alleen medewerkers moeten nog regelmatig naar kantoor: alle reden dus om het kantoor naar de medewerkers te verhuizen.

Mijn advies aan het pensioenbedrijf  is dan ook om dat geld niet in een prestigebrug over het IJmeer te stoppen, maar gewoon in kantoorruimte in Almere. Vierduizend medewerkers blij, filerijders blij, klanten blij en over twintig jaar meer pensioen voor degenen die collectief hun geld nu naar de Zuidas brengen. Op dit moment investeren in status lijkt mij zeker in deze tijd een weinig rendabele belegging.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Bedrijven