Tagarchief: integriteit

Uw data worden gebruikt. En nu?

IMG_5050

De commotie rond het plan van ING Bank om uw betaaldata aan adverteerders te koppelen maakte mij toch een beetje blij. Voor het eerst klonken protesten van politici die uw betaalgedrag niet als handelswaar zien. De lamlendigheid waarmee we allemaal accepteren dat er geen privacy meer bestaat is opmerkelijk. De commotie had overigens effect: vandaag kondigde ING aan dat de proef voorlopig niet doorgaat.

Dat plan gaat overigens wel gewoon door en over vijf jaar combineert de supermarkt niet alleen uw aankoopgegevens met uw financiële gedrag, maar ook met de gezondheidsgegevens uit het elektronische patiëntendossier dat er toch blijkt te komen. Dat is namelijk beter voor u. Lees verder

2 reacties

Opgeslagen onder Bedrijven, Marketing, Uncategorized

Auto’s en vrouwen

Sinds een tijdje kom ik niet meer in een merkgarage waar het personeel in een auto van de zaak rijdt, maar in een kleine all-round garage op een dorp. Er werken maar een paar mensen; overduidelijk liefhebbers. De eigenaar werkt in de avonduren al jaren aan de restauratie van vooroorlogs staal en neemt af en toe een dag vrij om in zijn oldtimer een vers echtpaar te vervoeren. De monteur die mijn auto “doet” is ook liefhebber. Hij rijdt zelf in een Jaguar. Actueel model, in showroomconditie. Een sierlijke donkere carosserie, van binnen bekleedt met zacht beige leer. Prachtig ding. “Was ik maar automonteur”, dacht ik laatst toen hem voorzichtig zag inparkeren.

Waarom vertel ik dit? Twee weken geleden trof ik in het NRC een artikeltje over iemand die in Frankrijk in opspraak was geraakt. Er stond ook een foto bij van de reden van de ontstane rel. De foto toonde een grijze man die in Parijs gefotografeerd was naast een Porsche. Dat die auto van een vriend was deed niet zoveel ter zake: je laat je niet rondrijden in een Porsche, zo was de beschuldiging. Wat de man de das omdeed was dat het niet de eerste keer was: in 2006 was hij gesignaleerd in de auto van zijn vrouw. Een Jaguar.

Dat is eigenlijk wel bijzonder en geeft een mooi inkijkje in de werking van integriteit en beeldvorming: dat wat mijn automonteur bezit, mag een Franse economische topper en bijna presidentskandidaat nog niet eens een uurtje lenen. In een Jaguar gezien worden is al bijna goed voor een parlementaire enquete, en zowieso de doodsteek voor je politieke carriere. Hetzelfde artikel maakt gewag van het feit dat een andere fransman, president Sarkozy, vaak wordt bekritiseerd om zijn voorliefde voor Ray-Ban. Zo’n zonnebril kost honderd euro, maar kan dus een vermogen aan gedonder opleveren.

Twee weken na dat krantenartikel is de beeldvorming rond eerdergenoemde Fransoos weer een beetje bijgesteld. Aangescherpt, zo u wilt. Nee, kaltgestellt is eigenlijk het juiste woord. Dominique, want zo heet hij, zit sinds dit weekend vast in New York omdat hij niet alleen een voorliefde heeft voor mooie auto’s. Hij zou ook een voorliefde hebben voor vrouwelijk schoon. Op grond van het akkefietje met de auto’s is het goed mogelijk dat iemand hem pootje probeert te lichten; in een hotel je ontbijtje aanpakken in badjas heet dan al snel aanranding. Maar als de beschuldigingen waar zijn wacht een gevangenisstraf van maximaal 74 jaar. Tsja, moet je maar met je p…. overal vanaf blijven.

Met veel belangstelling volg ik hoe dit gaat aflopen. Mijn tip voor vandaag laat zich raden. Als u iets moois ziet: kijk de andere kant op en ren hard weg! Succes!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

Winst en integriteit

In Duitsland is inmiddels een groot schandaal in de pers verschenen. Kranten, radio, televisie en internet doen 24 uur per dag mee. En terecht.

Onze buren hebben een dioxine-schandaal van ongekende omvang aan hun broek. Niet 500 ton vergiftigd vet is er verwerkt, maar 3.000 ton – voor zover nu bekend. Daarmee wordt zo’n 150.000 ton veevoer besmet. Hier in Nederland horen we er vooralsnog niet zoveel van. Het nieuws wordt hier beheerst door een kolossale brand in Moerdijk waarbij zoals gewoonlijk geen gevaarlijke stoffen zijn vrijgekomen. Nou ja, giftige en bijtende stoffen hoeven natuurlijk ook niet gevaarlijker te zijn dan uw barbeque, toch?

Terug naar de dioxine-affaire. Dat lijkt ver weg, Duitsland, maar inmiddels is bekend dat er ook zo’n 136.000 eieren aan Barneveld zijn geleverd. Duitsland levert eieren aan Barneveld zoals België tomaten levert aan Griekenland, heel logisch. Ben heel benieuwd of die eieren een “D” of een “NL”-stempeltje op de schaal hebben. Natuurlijk waren deze niet voor de directe verkoop aan consumenten, maar is het gewoon verwerkt in levensmiddelen en daarom is er geen gevaar. Slaap zacht, mevrouw de consument. Bent u inmiddels ook benieuwd waar die gedioxineerde kipfilet naar toe gaat? Ach….die paar eitjes, denkt u wellicht. Het ontstaan van kanker heeft maar één dioxinecelletje nodig.

Waar komt dat dan toch vandaan?

Goedkoop voedsel en winstbejag zijn de drijfveren achter dit schandaal, waar ook een Nederlandse handelaar bij betrokken is. Die verzekerd dat het  vergiftigde afgewerkte dieselvet alleen maar op papier bij hem is geweest en daarom is hij niet schuldig. Maar waarom vreten wij afgewerkt dieselvet en kunnen wij er niet van op aan dat wij gewoon afgewerkt snackbarvet knagen?

Het antwoord is simpel: winst gaat boven integer gedrag. De processen in de voedselindustie worden onvoldoende gecontroleerd en de daders worden bijna nooit veroordeeld voor marteling en moord. Het bewust op grote schaal veroorzaken van kanker komt daar toch in de buurt.

Het wordt hoog tijd dat de voedselketen nog beter wordt gecontroleerd dan de geldketen. De consument kan helaas weinig doen: zelfs de biologisch geproduceerde voeding garandeert niet dat het dioxine-vrij is.

Ik tik morgenochtend maar eens een sinaasappel bij het ontbijt.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Bedrijven, Uncategorized