Tagarchief: cultuur

Wet op het thuiswerken

Inspirerend kantoor - foto: Flickr

Deze week werd er bericht over een wetsvoorstel van Ineke van Gent (GroenLinks) en Eddy Hijum (CDA) om werknemers het recht op thuiswerk te geven. Het moet natuurlijk wel in overleg met de werkgevers, betreuren de indieners van het wetsvoorstel, maar voortaan moeten werknemers gewoon thuis kunnen werken, tenzij de werkgever bewezen “zwaarwegende” argumenten heeft. Wat een contraproductief wetsvoorstel!

Met de huidige technieken om overal te kunnen werken onafhankelijk van tijd en plaats is er voor veel mensen, met name kennis- en kantoorwerkers, de mogelijkheid ontstaan om bijvoorbeeld thuis of in een Seats2meet-achtige omgeving te werken. Ideaal! Het is voor veel taken een meer productieve en motiverende omgeving, prettiger ingericht en fijner verlicht, het is veel efficiënter door het vervallen van reistijd en het zorgt voor werkers die tevredener in hun vel zitten. En privé en werk makkelijker kunnen combineren. Mensen die thuis werken hebben over het algemeen ook nog veel betere spullen dan dat verouderde mainframe met gefilterd Internet Explorer 6 van de werkgever. Maar dat is bijzaak.

In dat licht bezien is het heel bedenkelijk om dagelijks uren in de file te staan om in een onbereikbaar stadshart of aan een peperdure Zuidas in een te duur kantoor te gaan zitten met een tekort aan parkeerplaatsen. Met het oog op de vierkantemeterprijs van de moderne kantoren zijn veel kantoren anno 2012 ingericht als de typekamers uit de jaren vijftig van de vorige eeuw. Veel mensen samengepakt, het liefst op flexplekken, in een kudde bij elkaar zodat de manager zijn discipelen makkelijk kan controleren. Het oude denken van de aanwezigheidscultuur is nog steeds niet uitgeroeid. Zoals bij een bekend managementadviesbureau waar consultants dagelijks om 18.15 nog even liever niks gaan doen dan alvast naar huis gaan; het is ‘not-done’ om voor 19.00 de burelen te verlaten omdat dat niet bij de ambitie past die je uit moet stralen.

De wet op het thuiswerken gaat dit niet oplossen. Nog los van de aanwezigheidscultuur is er bij veel managers een wantrouwen waarneembaar tegen thuiswerken. Gebrek aan vertrouwen dat is ontstaan doordat thuiswerken om één of andere reden altijd op vrijdag gewenst is. Of omdat thuiswerken vaak gecombineerd moet worden met een niet-sluitend oppasrooster voor kleine kinderen. Wel flexibel werken, heet het dan, maar wel op een vaste dag waar niet meer door de werkgever vanaf geweken mag worden. Omdat er anders een probleem ontstaat met oma of het kinderdagverblijf. En dát zijn precies de verkeerde argumenten om een werkgever te overtuigen. Werken en oppassen gaan niet samen. Althans werken niet productiviteitsverbeterend, maar eerder stressverhogend. Geen thuiswerkwet die daar iets aan veranderd. Daarom is hét gebruikte argument van GroenLinks en CDA dat werknemers werk en zorg moeten kunnen combineren ook geen overtuigend argument.

De oplossing ligt ergens anders. Namelijk in de aansturing van al die productiviteit. Sturen op output in plaats van op input. Aantonen met meer/beter/mooier resultaat dat het kantoor in de meeste gevallen allesbehalve de beste werkplek is. Afspraken maken over het op te leveren resultaat in plaats van over zichtbaar aanwezige uren. Dat is misschien lastig voor de manager die helder moet formuleren wat het gewenste resultaat is, maar wel de sleutel om op een eigentijdse manier het werkzame leven in te richten. Dit wetsvoorstel vergroot slechts de kloof tussen controle en vertrouwen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Bedrijven, Organisatie-ontwerp, Uncategorized

Goede interculturele manieren

Zollverein

Heel af en toe duw ik ’s morgens de televisie aan tijdens het knopen van overhemd en het strikken van de stropdas. Om even te zien wat ik ’s nachts gemist heb. Zo ook vanochtend. Vandaag koos ik voor Morgenmagazin, een prettig (Duits) ochtendprogramma met een mix van actualiteit, economie, sport en nuttige verstrooiing.

Het ging over Nederland. Logisch, het was de laatste dag van een vierdaags staatsbezoek dat een belangrijk deel van de koninklijke familie aan Duitsland bracht. Beatrix werd niet geinterviewd, wel een andere min-of-meer bekende Nederlander: Reinildis van Ditzhuyzen, een zelfverklaard deskundige op het gebied van koningshuis en  goede manieren.

Nu houd ik van goede manieren, maar daar hoort ook bij dat je niet jokt. Mevrouw van D. verklaarde op de Duitse televisie dat “alle” Nederlanders “altijd” de automatiek bezoeken, daar een stuk vlees uit de muur halen en dat op straat opeten. Voor zover men in Duitsland toch al niet wist dat de Nederlanders een betrekkelijk bot en ongemanierd volkje vormen is het toch fijn dat een “deskundige” uit Nederland dat op televisie komt bevestigen.

Nu weet ik ook wel dat de Febo nog niet uitgestorven is in ons land en dat er ook nog tankstations zijn waar je een gehaktbal uit de muur kunt halen, maar als je dat bestempeld als nationaal kenmerkend consumentengedrag heb je de afgelopen dertig jaar toch in een andere wereld geleefd. Met zulke deskundigen is het exportbevorderende karakter van het staatsbezoek een stukje genivelleerd en zelf durf ik mij de komende tijd ook niet op mijn “Stützpunkt” in Essen te vertonen.

Overigens een uitstekende keuze van de koninklijke familie om vandaag Zeche Zollverein in Essen te bezoeken. Ik hoop wel dat Maxima en Beatrix bij gebrek aan een automatiek daar nog even een Currywurst verorberd hebben om te laten zien dat onze culinaire manieren wél goed bij die van onze Oosterburen passen; alle Duitsers eten immers altijd alleen maar Currywurst…

Als u zaken wilt doen in Duitsland heeft u na dit staatsbezoek en het televisieoptreden dus al een extra achterstand: de Duitse zakencultuur is immers wat formeler dan in Nederland. Een paar tips om uw Febo-gewoonte te compenseren:

– Bereidt u goed voor en zorg dat u tot in detail weet waar u het over heeft; dat doet uw gesprekspartner ook.

– Houdt u het formeel en zakelijk; begin niet met tutoyeren en breek het ijs niet met uw familiaire beslommeringen.

-Wees exact, zowel in uw onderbouwing (cijfers!) als in planning. In Nederland starten we nog wel eens een project waarbij we het einddoel en de richting afspreken en de rest onderweg op zijn plek valt; in Duitsland stippelt men de hele weg in detail uit alvorens van start te gaan.

-Kom uw afspraken na, tijdig en volledig.

-Als het serieus wordt: laat uw marketingcommunicatie verzorgen door een native die beide culturen begrijpt. Dat geldt ook voor uw juridische ondersteuning. Ik heb wel adressen voor u.

Als u zich hieraan houdt bent u al een eind op weg: Viel Erfolg!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized