Categorie archief: Bedrijven

Natuurlijk koopt de Sint niet bij bol.

In de trein naar Nijmegen besprak een clubje ouders de dilemma’s rond de aanschaf van Sinterklaasgeschenken. Het ging over familieperikelen, hoeveelheden cadeaus, wel of geen surprise en vooral, nu er nog niets in huis was, de tijdsdruk om alles weer op tijd geregeld te krijgen. Inhakend op de ijzersterke Sinterklaascommercial van bol.com verklaarde één van de ouders zich groot voorstander van het online aanschaffen van alle cadeaus. “Ik doe alles heerlijk lui vanaf de bank”. “Lekker makkelijk”.

En dat is het. Geen gereis, geen geparkeer, de spullen worden gewoon thuisbezorgd, misschien zelfs al kant-en-klaar in een Sinterklaaszak met gedicht….je hoeft alleen maar te klikken en te betalen en verder hoef je er niks aan te doen. Als moderne luie ouder is dat wel zo makkelijk.

Alleen maar voordelen dus? Lees verder

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Bedrijven, Uncategorized

Mail teveel?

Elke keer als u uw elektronische postvak opent zit het ding tot zijn huig toe vol. U reageert natuurlijk dezelfde dag en verzuimt niet alle relevante collega’s in cc en bcc mee te nemen in uw ideeën. Gemiddeld bent u hier twee uur per dag mee bezig. Steeds vaker borrelt weerstand op tegen de mailstroom en er zijn bedrijven die de “mailtsunami” willen indammen. Onder meer ATOS is intern een offensief begonnen tegen de mailterreur. De baas zelf heeft de afgelopen drie jaar geen mail verstuurd, zo meldt NRC op 28 april jl. en het streven is om het mailverkeer terug te dringen naar nul.

Mail schijnt dus een groot probleem te zijn. Medewerkers van organisaties zijn gemiddeld 2 uur per dag bezig om de mail te verwerken en Amerikaanse ambtenaren zelfs de helft van hun tijd. Niets aan de hand zult u zeggen: mail is toch gewoon ook werk. Dat is zo, maar toch is mail verworden tot een middel dat woggen stimuleert. Als u woggen niet kent: woggen is Werk-Ontwijkend-Gedrag vertonen, en dat is in veel organisaties waarneembaar. “Heb je dit-of-dat al gedaan?””Nee, ik moest ook mijn mail nog doen!” Helemaal na een dagje vrij. “Na zo’n lang weekend heb ik 173 ongelezen mails”. Kortom: werkdagen worden reactief en dat vinden medewerkers heerlijk.

Zijn er oplossingen om de mailterreur in te dammen of te voorkomen? Hoe de baas van ATOS wel communiceert vertelt het verhaal niet. Doet hij alles uitsluitend mondeling? Stuurt hij nog papieren memo’s? Of laat hij zijn secretaresse alle mail versturen omdat hij zelf uit statusoverwegingen geen computer op zijn bureau wil? De meeste medewerkers kunnen die keuzes niet maken en vooralsnog is mail voor hen een gegeven. En velen vinden het fijn: mail is een graadmeter voor activiteit. Veel mail suggereert hoge productiviteit en om dat te accentueren is het bovendien nog toepasbaar buiten kantoortijden.

De oplossingen om minder hinder te hebben van een mailoverschot die worden genoemd zijn legio: afmelden voor nieuwsbrieven, twee keer per dag de inbox checken, notificaties uitschakelen, daily decrease: niet elke dag iets toevoegen maar juist elke dag iets eraf halen, mail verzamelen van twee dagen, geen cc meer, niet via mail maar via chat of twitter communiceren, geen weinigzeggende mails meer sturen als “ok”of “bedankt”, etcetera.

Ik geloof er niet in: het is gewoon het verplaatsen van de communicatie naar een ander kanaal of een ander tijdstip.

Het gaat erom de communicatienoodzaak te verminderen!

Apart voor een organisatieadviesburo, maar de meest logische oplossing komt in het artikel en in de ideeën van ATOS niet voor: anders organiseren. Want mail teveel komt vooral voor in grote bedrijven en niet bij ZZP-ers. Door anders te organiseren wordt het mailverkeer automatisch verminderd. De volgende dingen helpen erg goed:

-Verminder de hiërarchie binnen de organisatie

-Maak organisaties kleiner

-Maak mensen weer zelfstandig verantwoordelijk voor datgene waar ze voor zijn ingehuurd; om een succesvolle klus te doen heb je niet altijd twintig stakeholders nodig

-Maak mensen volledig verantwoordelijk in plaats van elk proces in de kleinst mogelijke stukjes te knippen: hierdoor voorkom je overdrachtsmomenten

–Mensen die verantwoordelijk mogen zijn hebben ook minder de behoefte om zich in te dekken; en juist de behoefte om de verantwoordelijkheid bij voorbaat af te bakenen is één van de redenen voor het versturen van mailberichten met erg veel cc’s, waarbij cc staat voor “Cover your Career”

-Voorkom machteloosheid en frustratie: ook frustratie over de gang van zaken wordt vaak per mail geuit met veel cc berichten

Tot besluit een vriendelijk verzoek: wilt u dit artikel en de link naar dit blog zo veel mogelijk doormailen naar iedereen voor wie u dit nuttig acht?

2 reacties

Opgeslagen onder Bedrijven, Organisatie-ontwerp, Uncategorized

Vakantiegeld

Radio 1 had deze ochtend zowel een actueel, doeltreffend en voor veel ondernemers confronterend onderwerp. Vakantiegeld.

Vandaag of morgen wordt er 23 miljard euro aan vakantiegeld uitbetaald. Consumenten beschikken morgen dus  over 23 miljard euro extra op de rekening. De reporter van Radio 1 wilde graag weten wat ondernemers doen om de klanten juist in hún winkel te lokken. De onderzoeksopzet was simpel: met de microfoon in de hand winkels bezoeken in het centrum van Amersfoort.  Met een simpele vraag: “Vandaag en morgen ontvangen de mensen 23 miljard euro extra. Wat doet u om klanten te lokken? Ik zie hier nergens acties”.

De antwoorden van de winkeliers in Amersfoort waren net zo uniform als het stemgedrag in een dictatuur met één kandidaat. “Tsja, wat moet je doen? Het weer is ook niet goed, er is geen kip in de stad”. En: “Als de klanten geld hebben, komen ze vanzelf. Ze hebben toch schoenen nodig”. En ook: “Ik doe niks, die boeken verkopen zichzelf”.

De reporter drong nog verder aan: “Maar de klanten komen toch niet vanzelf omdat u de deuren open zet?”. Het leverde bij de schoenwinkelier, de boekverkoper en de eigenaar van de kookwinkel geen enkele response of inspiratie op. Helemaal niks.

Geen wonder dat het zo slecht gaat in delen van de retail!

Voor ondernemers die hun “fair-share” uit die 23 miljard nog willen halen is het nog niet te laat. Maar dat het vanzelf naar u toe komt is een illusie. De tip van vandaag: DOE IETS!

1 reactie

Opgeslagen onder Bedrijven, Marketing

Nieuwe brievenbus

Sommige bedrijven verkopen slecht nieuws als een verbetering. Een voor veel mensen herkenbaar voorbeeld is kabelaar Ziggo: telkens worden er zenders uit het basispakket gehaald onder het mom van verbetering en innovatie. Die verbetering kun je vervolgens alleen ontdekken in het -duurdere- aanvullende pakket. Zo wordt tegen de oorspronkelijk afgesproken prijs steeds minder geleverd, en worden klanten onder het mom van een verbeterde wereld gedwongen duurdere diensten af te nemen. Een onaangename methode die alleen stand houdt bij gebrek aan goede alternatieven. Duitse, Franse en Britse zenders verdwenen uit het pakket, soms vervangen door één-of-andere “Tellsell”. Dat is dan de innovatie die met maandelijkse marketingcommunicatie geloofwaardig gemaakt moet worden.

Maar Ziggo staat niet alleen. Op 5 maart viel er een brief op de mat van PostNL: er worden mooie nieuwe brievenbussen in uw buurt geplaatst en waar mogelijk worden ze ook nog “beter bereikbaar en zichtbaar”.  En “we houden rekening met een plek die logisch, handig en veilig is voor haar klanten”. Afgezien van de rare zinsconstructie wordt het dus allemaal veel beter. Ik werd al benieuwd naar die mooie oranje bus.

U raadt het misschien al: de brievenbus is door PostNL gewoon verwijderd. De enige brievenbus in het centrum van het dorp en tevens de bus die voor 85% van de dorpsbevolking de dichtstbijzijnde brievenbus was. Niks beter bereikbaar. De bus is gewoon weg. PostNL kijkt gewoon wat de afgesproken verplichte minimumdekking van brievenbussen is en de rest wordt weggesaneerd.

Maar verkoop het dan niet als een verbetering! Als je jezelf als bestuur een bonus wilt toekennen en daarvoor je personeel en de service wilt afknijpen wees daar dan eerlijk over. Of wordt er gedacht dat klanten het toch niet zien? Buren uit het dorp  hebben de moeite genomen om te klagen; ze mogen al blij zijn met een toezegging om de klacht te registreren.

Een voorbeeld van angelsaksisch korte-termijn denken en slechte marketing. Bij gebrek aan alternatieven voor de klant zijn dit strategieën die op korte termijn wellicht een verbetering in rendement en directiesalarissen te zien geven. Klanten zijn echter niet gek en zullen bij het eerste de beste goede alternatief vertrekken. Bij voormalige nutsdiensten laat de echte keuzevrijheid echter nog weleens te wensen over doordat de toetredingsdrempels voor nieuwe initiatieven erg hoog zijn.

Heeft u vorige week bij de beursintroductie toevallig aandelen Ziggo gekocht: bedenk dan goed hoe snel u ze weer van de hand wilt doen. Zodra er een aanbieder komt die klanten wel  op lange termijn tevreden wil houden kunt u uw nieuw verworven aandeeltjes wellicht alleen nog maar met verlies kwijt.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Bedrijven, Uncategorized, Verschrikkelijk

Wet op het thuiswerken

Inspirerend kantoor - foto: Flickr

Deze week werd er bericht over een wetsvoorstel van Ineke van Gent (GroenLinks) en Eddy Hijum (CDA) om werknemers het recht op thuiswerk te geven. Het moet natuurlijk wel in overleg met de werkgevers, betreuren de indieners van het wetsvoorstel, maar voortaan moeten werknemers gewoon thuis kunnen werken, tenzij de werkgever bewezen “zwaarwegende” argumenten heeft. Wat een contraproductief wetsvoorstel!

Met de huidige technieken om overal te kunnen werken onafhankelijk van tijd en plaats is er voor veel mensen, met name kennis- en kantoorwerkers, de mogelijkheid ontstaan om bijvoorbeeld thuis of in een Seats2meet-achtige omgeving te werken. Ideaal! Het is voor veel taken een meer productieve en motiverende omgeving, prettiger ingericht en fijner verlicht, het is veel efficiënter door het vervallen van reistijd en het zorgt voor werkers die tevredener in hun vel zitten. En privé en werk makkelijker kunnen combineren. Mensen die thuis werken hebben over het algemeen ook nog veel betere spullen dan dat verouderde mainframe met gefilterd Internet Explorer 6 van de werkgever. Maar dat is bijzaak.

In dat licht bezien is het heel bedenkelijk om dagelijks uren in de file te staan om in een onbereikbaar stadshart of aan een peperdure Zuidas in een te duur kantoor te gaan zitten met een tekort aan parkeerplaatsen. Met het oog op de vierkantemeterprijs van de moderne kantoren zijn veel kantoren anno 2012 ingericht als de typekamers uit de jaren vijftig van de vorige eeuw. Veel mensen samengepakt, het liefst op flexplekken, in een kudde bij elkaar zodat de manager zijn discipelen makkelijk kan controleren. Het oude denken van de aanwezigheidscultuur is nog steeds niet uitgeroeid. Zoals bij een bekend managementadviesbureau waar consultants dagelijks om 18.15 nog even liever niks gaan doen dan alvast naar huis gaan; het is ‘not-done’ om voor 19.00 de burelen te verlaten omdat dat niet bij de ambitie past die je uit moet stralen.

De wet op het thuiswerken gaat dit niet oplossen. Nog los van de aanwezigheidscultuur is er bij veel managers een wantrouwen waarneembaar tegen thuiswerken. Gebrek aan vertrouwen dat is ontstaan doordat thuiswerken om één of andere reden altijd op vrijdag gewenst is. Of omdat thuiswerken vaak gecombineerd moet worden met een niet-sluitend oppasrooster voor kleine kinderen. Wel flexibel werken, heet het dan, maar wel op een vaste dag waar niet meer door de werkgever vanaf geweken mag worden. Omdat er anders een probleem ontstaat met oma of het kinderdagverblijf. En dát zijn precies de verkeerde argumenten om een werkgever te overtuigen. Werken en oppassen gaan niet samen. Althans werken niet productiviteitsverbeterend, maar eerder stressverhogend. Geen thuiswerkwet die daar iets aan veranderd. Daarom is hét gebruikte argument van GroenLinks en CDA dat werknemers werk en zorg moeten kunnen combineren ook geen overtuigend argument.

De oplossing ligt ergens anders. Namelijk in de aansturing van al die productiviteit. Sturen op output in plaats van op input. Aantonen met meer/beter/mooier resultaat dat het kantoor in de meeste gevallen allesbehalve de beste werkplek is. Afspraken maken over het op te leveren resultaat in plaats van over zichtbaar aanwezige uren. Dat is misschien lastig voor de manager die helder moet formuleren wat het gewenste resultaat is, maar wel de sleutel om op een eigentijdse manier het werkzame leven in te richten. Dit wetsvoorstel vergroot slechts de kloof tussen controle en vertrouwen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Bedrijven, Organisatie-ontwerp, Uncategorized