Maandelijks archief: augustus 2012

Derby

Een trainingsronde op de racefiets bracht mij recent in Bunschoten-Spakenburg. Ooit had ik een collega die daar geworteld was – hij heette Koelewijn – die erg smakelijk kon vertellen over de ruzies die hij met zijn overbuurman had. Die buurman behoorde namelijk niet tot hetzelfde kamp. In de betreffende gemeente zijn twee voetbalclubs die onderling de nodige spanning opleveren en je hoort er dus, zo begreep ik, bij de “rooien”of de “blauwen”.

Nuchter nadenkend is dit een heel apart fenomeen: binnen een dorp is er dus een structuur om een schurfthekel aan elkaar te hebben. Buiten dorpsgrenzen wordt het vervolgens alleen maar erger. In het naburige Nijkerk spreekt men weer laatdunkend over bovengenoemde gemeente: “die lui komen van achter de vuilnisbelt”. En zo gaat het op meer plekken in Nederland. De gemiddelde voetbalsupporter uit de grote stad durft de naam van de rivaal nog niet in de mond te nemen, maar spreekt, als er noodgedwongen een aanduiding nodig is, van 010 of 020.

Hoe anders verloopt dit in deze weken, als er tijdens een vakantie een andere plek wordt opgezocht. In een all-inclusive resort in Turkije vindt de scheiding der sympathieken al niet meer op  wijk- of dorpsniveau plaats, maar op landen-niveau: leuk, andere Nederlanders! Fijne mensen! Sterker nog, zelfs de locale bevolking (“Heb jij gewerkt in Rotterdam? Wat leuk!”) wordt met veel aardigheid begroet.

Hoe verder de reis, des te groter het familiegevoel. In Afrika of Azië beoordelen we mensen al op  continent-niveau: “Oh, gelukkig, die lui komen ook uit Europa”

Huh? U moest thuis toch niets van die mede-Europeanen hebben?

Waarom reageren mensen anders als ze in een andere omgeving zijn? Waarom wordt dan vooral het gemeenschappelijke herkent terwijl in het dagelijks leven vooral de verschillen er toe doen? Ongetwijfeld is er een hoop studie verricht  naar groepsgedrag en is het hierboven beschreven gedrag is vast zeer verklaarbaar.

Maar bijzonder is het wel. Ook binnen bedrijven is er sprake van allerlei structuren om een schurfthekel aan elkaar te hebben. Hoor maar eens hoe mensen over elkaar praten: “die bureaucraten van het hoofdkantoor”, “die gasten van de buitendienst hebben makkelijk kletsen in hun luxe auto’s”…. in een andere omgeving, buiten datzelfde bedrijf,  worden ze ineens wel gezien als collega en wordt het gemeenschappelijke gezien in plaats van de verschillen.

Zullen we na de vakantie eens volhouden om naar elkaars overeenkomsten te kijken in plaats van naar de verschillen? Werk ze!

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder Uncategorized